Selecteer een pagina

Als je een fout maakt of een blunder begaat, kun je een aantal dingen doen:

 

  • De ik-ontken-alles-houding. Je doet gewoon of er niks gebeurd is.
  • De ik-lach-er-zelf-het-hardst-om-houding. Fouten maken hoort bij het leven.
  • De wie-kan-ik-de-schuld-geven-houding. Je schaamt je rot, daar moet je van af, dus snel iemand anders de schuld geven.
  • De boer-met-kiespijn-houding. Je lacht er wel om maar niet van harte. Wat zullen ze wel niet van je denken.
  • Anders……..(laat het me weten)

 

Hoe ga jij om met alle onlogica en incongruenties die in jou en je gedrag zitten? Het slechte gedrag er proberen uit te krijgen met behulp van zelfhulpboeken, psychiaters of plastische chirurgie? Of het ontkennen en net doen alsof je dat niet hebt?

 

Want hoe erg is het als je iets doet wat totaal niet past bij het beeld dat jij van jezelf hebt? Of nog erger niet past bij je imago (wat jij denkt dat een ander van jou denkt)?

 

Het is de schuld van onze hersenen

 

Onze hersenen vinden het verschrikkelijk, al die onzekerheid en onduidelijkheid. Die willen graag een eenduidig beeld van onszelf en van anderen hebben. Dan snappen ze het in één oogopslag en hoeven geen energie te stoppen in te begrijpen wat wijzelf of een ander nou weer doet. Daar worden onze hersenen moe van, heel moe.

 

Dus ben je oppervlakkig of slim. Aardig of bot. Lief of egoïstisch. Je kunt nooit beiden zijn. Al is de werkelijkheid toch weerbarstiger (sorry, hersenen).

Ben jij niet oppervlakkig, ikke wel (soms)?

 

Ik hoop bijvoorbeeld dat jullie mij, dankzij mijn blogs, heel intelligent en erudiet vinden (en ik word ook echt heel gelukkig als ik  er mee bezig ben). Maar ik durf toch ook te bekennen dat ik gek ben op heel oppervlakkige zaken zoals mode (en design en gamen).

 

Als ik wil ontspannen, kijk ik modedocumentaires en verzamel met veel plezier modefoto’s op Pinterest (voor de digibeten onder jullie: een soort online plakboek). Ik heb het geld niet, maar ik zou het liefst 30 paar schoenen willen hebben. En dan bij voorkeur met van die heel hoge hakken, al zal ik ze waarschijnlijk nooit aan doen. Verder blader ik met veel plezier de Vogue of Harpers Bazaar door en snuffel ik op sites vol mode. Kijk zelf maar eens op Vogue.com of op de Satorialist (ook voor mannen).

 

 

Dus val ik nu tegen? Vinden jouw hersenen mij oppervlakkig en onvolwassen? Of is de gedachte om niet altijd congruent, serieus en volwassen te hoeven zijn voor jou eigenlijk ook wel aanlokkelijk?

 

Welke oppervlakkige, guilty pleasures heb jij? Grumpy cat filmpjes op Youtube kijgen? Of slechte tachtiger jaren tv-series kijken, zoals The A-team? Geniet er van en neem jezelf vooral niet te serieus. Ook al hebben je hersenen er een hekel aan, het is goed voor je!

 

Deze blog hoort bij een serie over wijsheid.

 

 

bronnen: de modefoto’s komen van Pinterest. ze zijn niet van mij en er kunnen auteursrechten op rusten.